Elde Telefonla Karşıdakini Dinlemek

İmkansızdır, imkansızımdır, asla olacağına inanmadığımdır.

Yeni bir durum değil tabii. Uzun zamandır yapılıyor. Belki ben de yapmışımdır şimdi biri çıkıp söylerse inkar edemem. Yaptıysam pişmanım ama belirtmeden geçemem. Ya nasıl bir fantezidir bu? Yani telefonda konuşmanın, mesajlaşmanın ya da görüntülü iletişimin gerçek hayattaki iletişimin yerini tutamadığından yakınıp tanıdıklarımızla gerçek anlamda görüşüyoruz. Sonra ne oluyor? Bir de bakmışız ki elimizde telefon Twitter’da laf atanlara laf yetiştirme çabasındayız, yok efendim arkadaşımız bir şey yazmış ona cevap yazıyoruz, Facebook’ta karikatür okuyoruz vs. vs. Sonra karşımızdaki sorunca da, “dinliyorum seni ben”. Nereye dinliyosun ya? Bunu diyen herkesi test edebilirsiniz. Bir soru sorduğunuzda cevap gelmeyecektir. Gerçi bu durumda yapılacak şeyin gerçekten de karşıdakine bir şeyler söylemeye devam etmek olduğundan da şüpheliyim. Zira ben orda konuşmayı sonlandırırım, sonra karşıdaki bir şeyler söylerken aynısını yaparım, fitil olur ama sıkıyorsa bir şey desin. Demesini de beklerim yani. Neyse konu ben değilim aslında. Ben de yaptım daha önce bunu, hoş olmuyor belirtmek istedim. Aklıma gelen sebeplerini de tabii ki. Yüz yüze iletişime bu kadar önem verdiğimizi iddia ederken bu kadar değersiz görmemiz bana çok mantıksız geliyor. Birisiyle ya da birileriyle oturup her ne konuşacaksak adam gibi yüz yüze konuşmak ve denilenleri tepki vererek dinlemek hem karşıdakinin bize bir şeyler anlatma hevesini de güçlendiriyor. Ya da ben mi çok iyimserim bilmem. Etkili iletişim becerileri eğitiminde bunu öğrenmiştim, bilginize.

 
comments powered by Disqus